piątek, 16 marca 2018

szable Mahometa

Izmael Abulfeda w życiu Machometa (Rozdział 70) mówi: iż wódz ten miał trzy szable po synach Kajnoba i ową z bitwy pod Bedr, którą Dżulfakar jakoby Świdrem zwano. Inni pisarze jak Dżanabi, przytaczają więcej szabel Proroka, miał mieć najpierw szablę Mabur (igła), później Al-adhb (sieczysta), Dżulfakar (którą odziedziczył Ali), Al-kola (z słynnej fabryki w Kola w Asyryi), Al-battar (ostra), Al-hatf (śmierć) Al-medham (krająca), Al-rosub (głębokich cięć); wreszcie rodzinną którą miał po ojcu swoim.

Szabla Proroka bywa zwykle na głowniach machometańskiej broni wyrytą jako godło. Miewa wtedy dziwny kształt, bo jest prostą, krótką i od środka rozchodzi się w dwa ostrza jakby widełki. Wystawiamy ją w tej postaci na rycinie (patrz Nr. 28). Szable z tem symbolicznem wyobrażeniem miewają napis turecki; a są perskie: 

Niema świętego nad Alego,
Nie ma miecza nad Dżulfakar.

Szabla Alego po proroku odziedziczona, nosi epigraf: 

Ufam w Panu.


Łepkowski, Józef - Broń sieczna w ogóle i w Polsce uważana archeologicznie - Kraków 1857 - s. 57 - 58

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz