niedziela, 14 sierpnia 2011

miecz w kulturze biblijnej, część 4

Król Królów (gr. Basileus ton Basileon; Car Carej). Ikona, na której Chrystus jest przedstawiony jako Władca, zgodnie z tekstem Apokalipsy św. Jana (19,12-16). Chrystus w czerwonej mandorli, w dalmatyce, ma na głowie wiele diademów, wyobrażających tiarę. W lewej ręce trzyma laskę zakończoną krzyżem, prawą unosi w geście błogosławieństwa. Z jego ust wychodzi miecz - symbol sprawiedliwego sądu nad światem w dniu sądu ostatecznego, a także symbol przenikliwości słowa Bożego (Hbr 4,12). Ten typ ikonograficzny występuje w połączeniu z typem Zbawiciel Wielki Arcykapłan. Wywodzi się ze sztuki serbskiej XIV - XV w., w rosyjskiej ikonografii rozpowszechnił się pod koniec XVII w. 

Król Królów

Smykowska Elżbieta - Ikona, mały słownik - Verbinum - Warszawa 2008 - s. 44-45

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz