czwartek, 30 czerwca 2011

miecz w kulturze biblijnej, część 1

Miecz, broń z brązu, później z żelaza. Poczynając od czasów Dawida, wszyscy wojownicy nosili miecze u pasa (2 Sm 20,8). W epoce Jezusa, ze względu na niespokojne czasy, wielu mężczyzn nosiło broń, także ci, którzy przyszli pojmać Jezusa (Mt 26,47), a nawet apostołowie. U Rzymian miecz był symbolem władzy, autorytetu, prawa życia i śmierci przysługującego cesarzowi (Rz 13,4).
Przenośnie - miecz to wojna (J 5,12; Ez 7,15), kara Boża (Iz 34,5-6); miecz może być zwrócony przeciw książętom i ludowi Izraela, aby ukarać ich za popełnione przestępstwa (Ez 21). Miecz to także przenikająca moc słowa Bożego (Hbr 4,12; Ap 1,16).
Zwroty i powiedzenia: Kto mieczem wojuje, ten od miecza ginie. Jezus potępiał przemoc, która rodzi dalszą przemoc, toteż kiedy żołnierze przyszli Go pojmać, powstrzymał swych uczniów, gotowych użyć miecza, aby Go bronić: "Schowaj miecz swój do pochwy, bo wszyscy, którzy za miecz chwytają, od miecza giną" (Mt 26,52).
Ikonografia: Miecz wyobraża słowo Boże - na średniowiecznych miniaturach i witrażach wychodzi on z ust Boga. Anioł z mieczem w ręku wypędza z raju Adama i Ewę, którzy zgrzeszyli. Święty Jan w Apokalipsie przedstawia Syna Człowieczego z mieczem w ustach, gdyż Jezus jest słowem Boga żywego: N. Bataille, tapiseria Apokalipsy św. Jana (1373-87, Angers).

Chrystus z mieczem w ustach prowadzi krzyżowców, średniowieczna miniatura.

Praca zbiorowa - Słownik, kultura biblijna - Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne - 1997

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz