czwartek, 3 marca 2011

polska poezja o szabli

W polskiej tradycji, historii oraz kulturze szabla zajmuje ważne miejsce. Jest narodową bronią Polaków. Dowodzą temu dwa wiersze, oraz fragmenty utworów poetyckich napisanych przez polskich autorów, które przedstawiam poniżej.

Tekst pierwszego wiersza-inskrypcji pochodzi z książki Włodzimierza Kwaśniewicza pt.: Dzieje szabli w Polsce. Ów wiersz nie ma tytułu i został napisany na głowni szabli szeregowca kawalerii wz. 1904. Jest to broń ułana 2 szwadronu 2 pułku Legionów Polskich, Henryka Szczyglińskiego (malarza). Wiersz prezentuje się następująco.

1. Niech w księgach wiedzy szpera rabin,
Nauka to jest wymysł dyabli,
Mądrością moją jest karabin
I klinga ukochanej szabli.

2. Nie dbam o szarżę ni o gwiazdki,
Co kiedyś mi przystroją kołnierz,
Wy piszcie klechdy i powiastki,
Ja biję się jak każdy żołnierz.

3. Nie pnę się do zaszczytów drabin
I generała biorą dyabli!
Podporą moją jest karabin
I klinga ukochanej szabli.

4. Nie tęsknię do kawiarni gwaru,
Gdzie mieszka banda dziwolągów,
Gardzę zapachem buduaru,
Gdzie Amor psoci wśród szezlongów.

5. Nie nęcą mnie zalety babin,
Kobieta zdradna, bierz ją dyabli!
Kochanką moją jest karabin
I klinga ukochanej szabli.

6. Niejeden wróg miał na mnie chrapkę,
A teraz jęczy w piekle na dnie,
Ze śmiercią igram w ciuciubabkę,
Więc wkrótce może mnie dopadnie.

7. Ksiądz mię niech grzebie albo rabin,
żołnierza się nie czepią dyabli!
Lecz w grób połóżcie mi karabin
I klingę ukochanej szabli

Sierpień 1914.

Tekst drugiego wiersza pochodzi z książki Zbigniewa Sawickiego pt.: Traktat szermierczy o sztuce walki polską szablą husarską, podstawy. Wiersz pod tytułem Szabla Polska został napisany przez Kornela Makuszyńskiego. Wiersz prezentuje się następująco.

O, szablo polska, święta i bez sromu,
Najświętszą Panną znaczona w nasadzie
Ostrzona sercem i wykuta z gromu!
O, nie służyłaś ty nigdy ku zdradzie,
Nie uczyniłaś krzywdy ty nikomu,
Przed Ewangelią na Mszy w defiladzie
Bogu przysiągłszy, że runiesz na wroga
Jeno za ziemię swą i swego Boga.

Poniżej prezentuje fragmenty utworów literackich gloryfikujących polską szablę. Teksty te pochodzą z książki Tadeusza Królikiewicza pt.: Historia broni siecznej, miecze, rapiery szable i pałasze.

Jeszcze Polska nie umarła,
Kiedy my żyjemy,
Co nam obca moc wydarła,
Szablą odbijemy.

Józef Wybicki, Mazurek Dąbrowskiego, wersja pierwotna, fragment.

Kto kraj swój kocha i Boga się boi
Ma szablę, konia, o resztę nie stoi.

Jan Ursyn Niemcewicz, Stefan Czarnecki, fragment.

O szablo polska, piorunie ze stali,
Ognisty wężu i rózgo ognista,
Żeśmy cię całą duszą ukochali,
Jak polska dusza, taka jesteś czysta...

Kornel Makuszyński, Pieśń o Ojczyźnie, fragment.

...I kto szablę mógł utrzymać
Ten formował legion, wojsko,
Aby Polska, aby Polska,
Aby Polska była Polską...

Jan Pietrzak, słowa pieśni, fragment.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz