sobota, 16 czerwca 2018

illustriertes lexikon der hieb- und stichwaffen


autor: Šach Jan
tytuł: Illustriertes Lexikon der Hieb- und Stichwaffen
tytuł oryginału: brak
tłumaczenie: Kraus Valtr
język: niemiecki
wydawca: Nebel Verlag
kod: ISBN-10: 3895557927, ISBN-13: 978-3895557927
numer wydania: brak
miejsce wydania: brak
rok wydania: 2006
liczba stron: 256
format okładki: 24,5 x 17 cm
rodzaj okładki: twarda
rodzaj papieru: papier kredowy
rodzaj łączenia: szyte
moja ocena sposobu wydania: 5/5
moja ocena treści: 4/5

opis:

Tytuł tej publikacji z języka niemieckiego można przetłumaczyć na "Ilustrowany leksykon broni siecznej i kłującej". Wprowadza to Czytelnika w błąd, ponieważ zakres tematyczny poruszanych rodzaji dawnego uzbrojenia jest szerszy. Obejmuje również broń drzewcową, obuchową, oraz kombinowaną. Dostałęm tą książkę w prezencie od mojego Brata. Ponieważ nie znam języka niemieckiego za wyjątkiem nazewnictwa dawnego uzbrojenia, traktuje tą pozycję wydawniczą jako album zawierający w bardzo dużej liczbie, świetne fotografie przedstawiające dawną broń oraz ciekawe rysunki. Ramy czasowe omawianej publikacji to lata od 1450 do 1900 roku, zaś terytorialne to Europa. Na początku leksykonu omówiono niemieckie nazewnictwo dotyczące dawnej broni użyte w tej książce. Temu tekstowi toważyszą rysunki przedstawiające budowę i nazewnictwo konkretnych rodzajów broni. Następnie w trzech rozdziałach wyodrębnionych okresami czasowymi, zgrupowano opisy, zdjęcia i rysunki przedstawiające dawną broń w tych przedziałach czasowych datujących swoje powstanie. Myślę, że słowo album bardziej pasuje do tej książki niż leksykon. Fotografie w nim zawarte prezentują miejscami rzadkie typy broni, jak np. szabla połączona z rewolwerem, czy połączenie laski z głownią szpady. Rysunki umieszczone na początku rozdziałów przedstawiają rycerzy, żołnierzy i szermierzy, a dalej przy opisach obrazują przekroje brzeszczotów i napisy na klingach. Autor w swojej książce zawarł przy końcu czterostronicowy słowniczek trudniejszych terminów bronioznawczych. Gdybym miał wybierać pomiędzy tym "leksykonem" a serią leksykonów (czy też obecnego ich wydania w formie encyklopedii) autorstwa Włodzimierza Kwaśniewicza, to wybrał bym polskiego znawcę tematu. Po prostu można się z nich więcej dowiedziać niż z tego albumu. Mocną stroną opisywanej książki jest jednak mnogość ilustracji. Do kogo skierowana jest ta publikacja? Sądze, że do weteranów bronioznawstwa niż do nowicjuszy. Początkujący Czytelnicy w tym temacie nie znajdą w tym opracowaniu wiedzy, którą mogli by znaleźć w pracach: Z. Żygulskiego, M. Gradowskiego, czy też wspomnianego wyżej W. Kwaśniewicza.

zdjęcia wnętrza książki:








spis treści:

Einleitung - Die technische Entwicklung der Blankwaffen 7
Kapitel 1 Die Periode von 1450 bis 1650 17
Kapitel 2 Die Periode von 1650 bis 1790 115
Kapitel 3 Die Periode von 1790 bis 1900 187
Erklärung der Fachbegriffe 250
Literatur 254
Register 255
Fotonachweis 256

środa, 4 kwietnia 2018

zarys dziejów uzbrojenia w Polsce



autor: Dziewanowski Władysław
tytuł: Zarys dziejów uzbrojenia w Polsce
tytuł oryginału: brak
tłumaczenie: brak
język: polski
wydawca: Krajowa Agencja Wzdawnicza
kod: brak
numer wydania: reprint nr 932 (wydano w nakładzie 3100 egz. numerowanych) książki wydanej w Warszawie w 1935 r. przez Główną Księgarnie Wojskową
miejsce wydania: Kraków
rok wydania: 1989
liczba stron: 226
format okładki: 23,5 x 17 cm
rodzaj okładki: twarda
rodzaj papieru: dobrej jakości papier
rodzaj łączenia: szyte
moja ocena sposobu wydania: 5/5
moja ocena treści: 4/5

opis:

Opisywana książka należy do grona prac z klasyki polskiego bronioznawstwa. Na tej publikacji wychowało się jak sądzę wielu polskich bronioznawców. Z tego co wiem jest to pierwsza książka zbiorcza omawiająca tą tematykę obejmującą nasze tereny. Od 1935 roku, czyli daty wydania tej publikacji minęło sporo czasu. Dziś więcej wiemy o rodzimym uzbrojeniu i powstają nowe świeższe opracowania. Książka ta w dużej mierze jest dalej aktualna dlatego polecam ją bardziej weteranom niż nowicjuszom w dziedzinie polskiego bronioznawstwa. Bezpieczniej jest sięgnąć po nowsze opracowania a dopiero później po klasykę aby konstruktywnie i krytycznie prześledzić ewolucję myśli o polskim uzbrojeniu. Obok książki pod tytułem "Broń w dawnej Polsce" napisanej przez świętej pamięci Zdzisława Żygulskiego jun. jest to lektura obowiązkowa dla każdego szanującego się polskiego bronioznawcy, jak i człowieka chcącego poświęcić się tej dziedzinie nauki. Chcę tu zaznaczyć to, że praca Zdzisława Żygulskiego jun. już się chwieje pod naporem nowego pokolenia bronioznawców co powinno cieszyć i wróżyć dobrze przyszłości rozwojowi tej gałęzi historii wojskowości.

Władysław Dziewanowski przystępnie omawia uzbrojenie występujące na terenach polskich na tle zachodu i wschodu. Ciekawego klimatu i uroku dodaje książce przedwojenna pisownia polska, lecz nie utrudnia to znacząco odbioru współczesnemu Czytelnikowi. Autor publikacji świetnie opracował nazewnictwo obcojęzyczne i polskie dotyczące różnego rodzaju uzbrojenia. Znalazłem w tej pracy wiele fragmentów odkrywczych dla mnie, których to trudno szukać w dzisiejszych opracowaniach. Najbardziej cenny wydaje mi się ostatni rozdział tej książki poświęcony takim zagadnieniom jak:
- określenie wieku i pochodzenia,
- falsyfikaty,
- półfalsyfikaty a naprawa,
- ustawianie zbiorów,
- spis polskich majstrów i wytwórni broni.
Rozdział ten jest cenny ze względów praktycznych dla kolekcjonerów i muzealników. Publikacja ta zawiera ponadto 44 tablice z rysunkami. Dodam tu, że w ich skład wchodzą takie rodzynki jak spolszczone w opisie rysunki Dean’a Bashford’a (z 1917 roku) przedstawiające drzewa genealogiczne konkretnych rodzajów uzbrojenia dawnego. Dla specjalistów również cenna jest bibliografia tytułów książek wydanych dawno temu nie spotykana w tej mierze we współczesnych opracowaniach.

zdjęcia wnętrza książki:







spis treści:

WSTĘP VII
Rozdział I. DANE OGÓLNE 1
Rozdział II. BROŃ SIECZNA 16
Rozdział III. BROŃ DRZEWCOWA I OBUCHOWA 74
Rozdział IV. BROŃ MIOTAJĄCA I PALNA 101
Rozdział V. UZBROJENIE OCHRONNE 136
Rozdział VI. ZBROJE KOŃSKIE I RZĘDY 195
Rozdział VII. UWAGI KOŃCOWE 204
SPIS POLSKICH MAJSTRÓW I WYTWÓRNI BRONI 212
ŹRÓDŁA 222